… Yaşamımız alışıldık bir şeydir, onu bir başkasına anlatıncaya kadar. Derken onların yüzünde beliren şaşkınlığı, kimi kez dehşeti gözlemleriz. Yaşadıklarımız yalnızca yaşadığımız anlarda sıradan görünür. Anlattığımızda ise garipler arasında garip biriyizdir.
İnsanın kafasının içinde ne var, kimse bilemez. İnsanoğlunun yazdığı her düşünceyi okusa da bilemez. Yazılmış her kelime karanlığa karşı bir çocuğun çaktığı alev gibidir…
Yalnızken yanımızda kalan sadece karanlıktır.