Alyeska
@Astrophe_
I’m Nobody! Who are you?
Are you - Nobody - too?
I wanted to live.
I wanted to die.
Satırlar
151 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Güzel bir hatıranın sonu
Kötü geçen bir günden sonra
Huzurun sessiz çığlığı
Yorulmuş gözkapaklarının ardında
Hüzünlü bir gülümsemeyi nazikçe temizleyen
Ve açılmış bir yaraya kabuk bağlatan
Fırtınalı denizden damlamış
Saf, masum bir su -gözyaşı-
Soğuktan buz kesmiş bir kalbe
Dokunan nazik eller
Yaralı bir teni ısıtan
Yaralı bir ruh
Reklam
Gözlerimi gökyüzünden indirdiğim anda bir cehenneme uyanacağımı biliyordum. Ve ne olursa olsun, kulaklarıma gelen cehennemin sesi bana sonsuz ızdırap çektirse dahi gözlerimi yıldızlardan alamadım. Beni anlayan sadece onlar gibi geliyordu. Konuşmama gerek kalmadan... Ve bu karanlıkta bana ışık tutan da, sadece kendileriydi.
Ama bir gün.... Bir şey, bir his, gözlerimi acıyla cehenneme çevirdi. Beni bir şeyin beklediğini fısıldadı kulağıma. Şeytanın fısıldayışı... bıçak darbesi gibiydi, ruhumu yaraladı. ama ruhumu yaralayan sadece o değildi. Beraberinde bir çift gözle buluştum.
Bana karanlık gökyüzünde yıldızların tekrardan parlaması gibi hissettirmişti.
bana karanlık odamda ilk kez ışıklarımı açmışım gibi hissettirmişti.
Gözlerin bir zehir gibiydi. Çok tehlikeli bir zehir. Acıtmadan, hissetmeden uyutan... Sonsuz bir uykuya dalmak gibiydi. Kabuslarla dolu olduğunu bilmeden.
Bir, iki, üç... Yıldızları sayıyorum. Arkamdan adımlarını hissediyorum. Bağa inanır mısın bilmiyorum ama ruhun ruhuma batıyor o anda. Yavaş yavaş daha da acıyor, yaklaşıyorsun yanıma. Neden geldin? Sana bakmıyorum. Bakarsam ruhum ağlar. Bana bakıyorsun. Soru soran gözlerinle. Hissediyorum (yine). Yanıma yavaşça oturuyorsun. Sıcaklığın soğuktan titreyen bedenimi yumuşatıyor. Tek kelime yok. Orada konuştuğumuzu anlıyorum. Gökyüzünde. İnsanlar olarak bedenlerimiz ne kadar dünyada da olsa ruhlarımızın bir kısmı orada gömülü. Susuyor dudaklarımız. Saatlerce oturuyoruz. Yan yana, biraz mesafeli. Gözlerimi çeviriyorum. Gözlerin anında hapsediyor gözlerimi. Boğulduğumu hissediyorum. Aynısını ben de sana yapıyorum. Seni boğmama izin veriyorsun. Parmaklarını hissediyorum, parmaklarımda. Ardından yavaş yavaş kayan tenin. Gözlerimi kapatıyorum. Lütfen gitme. Gidiyorsun. Yine ve yine. Hiçbir zaman gelemediğin gibi. Çiseleyen yağmur saçlarımı ıslatıyor. Gözyaşlarım yağmura saklanıyor ve onunla kayboluyor. Tekrar karşılaşacağımız güne kadar kalbimi kaybediyorum. Çünkü o yıldızlardan birisi sensin, birisi benim ve birisi de "biziz". Biliyorum. Biliyorsun. Gökyüzü biliyor. "O" biliyor.
"Her şey anını bekler."