Bu çıkmaz ormanın derinliklerinde,
Bu zifiri karanlığın içinde,
Hiçliğin tam ortasında.
Bir şeylerden kaçar gibisin…
Duyuyorsun; zihninde bazı yaratıklar var,
Debelenen huysuzlanan…
Çıkış kapısını arıyorsun bu karanlık ormanın,
Deli bile sanıyorsun bazen kendini
Aklını yitirdiğini yahut…
Gerçi hangi insan deli değil ki,
Hangi insan yitirmemiş aklını.