Dünyevi formunu asla önemsiz kumaşlarla gizlemezdi ve ondan da aynısını beklemeye başlamıştı. Sofie bu yüzden kıyafetlerini her zaman mahzenin kapısında çıkarıyordu. Şimdi, onun vücudunun kendisininkine beklentiyle tepki verdiğini görünce sorgulamadan sunağa tırmandı.
"Bunu yapmamak için elimden geleni yapmama, tüm söylediklerime ve yaptıklarıma rağmen sana hâlâ çok aşığım.”
"O halde bu gece beni sev ve yarın olman gereken kral ol.”
"Benden ne istiyorsun?”
“Burada olmayı benim istemediğimi hatırlamanı istiyorum. Kukla olmayı ya da senin başına bela olmayı ben istemedim. Bana karşı olan hislerin yüzünden kendini kapana kısılmış hissetmeni istemiyorum. Bu isteyeceğim son şey. Ve ben senden tahtından vazgeçmeni istemedim.”