Başkasıyla sıkılmaktansa tek başına sıkılmanın daha iyi olduğuna dair bir kuralım vardı. Bu kurala sıkı sıkıya bağlıydım. Belki o yüzden hiç arkadaşım yoktu.
Kendime acımak için bir sürü trajik sebebim vardı. On beş yaşında olmanın da hiç yardımı dokunmuyordu. Bazen en büyük trajedi, on beş yaşında olmakmış gibi geliyordu.