Aşuremsi
@Asuremsi
Çocuk Gelişimci
26 Haziran
27 okur puanı
Şubat 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kallen... Tatlı patatesim benim...İnceleme
Kitap çok uzun bir süredir kütüphanemde duruyordu ama arka kısmını bile okumamıştım ve nedense hep aklımda dark romance türü bir şey canlandırıyordu. Adaline vibe alıyordum hep ve bu yüzden hiç
Reklam
Favori çiftimİnceleme
Yılın ilk kitabı olarak çok güzel bir tercih yaptığımı düşünüyorum çünkü bu ikili gerçekten de favorim oldular. Hikayenin konusundan çok karakterler üzerinden gideceğim ve bu kısımdan sonrası spoiler
Feminizm bu mu?İnceleme
Spoiler içerir!
İncelemeye nasıl başlamam gerektiğinden emin değilim çünkü cidden bahsedilecek çok fazla şey var. Tabii ki çoğu da olumluz yorumlar olduğundan kitabın olumlu yanlarından -iki tane
Mafya kurguları ve bizİnceleme
Şahsen her zaman mafya kurgularına karşı derin bir çekimim olduğundan seriye büyük bir hevesle başladım. Bitirdiğimde hayal kırıklığına uğradım mı? Hayır. Ama beklentimin altında mıydı? Evet. Tam olarak ne beklediğimden de emin değildim ama ilk bölümler benim için okurken "Okumasa mıydım?" düşüncesi oluşturmuştu. Ama pes etmeden devam ettiğinde kitabın bir yerden sonra çok daha sararak ilerlediğini fark ettim.
Kitap Rory'nin Alberto adındakş dayımız yaşındaki herifle olan zoraki ilişkisi ile başlıyor. Beni Alberto kadar o ailedeki Tor hariç -Amelia dahil- herkes sinirlendirdi bu süre boyunca. İstismara göz yummak ve görmezden gelmek, neden olmak kadar iğrenç bir şey. Tor da sonlardaki işbirlikçi hareketleri ve eğlenceli karakteri sayesinde gözümde yükseldi.
Kitabın devamında Şeytan Yamacı'nın gerçek sahibi -ayrıca kalbimin?- Angelo'nun gelmesi ve Rory ile aralarında ilerleyen ilişki ile devam ediyor. Dip not: Alberto, Angelo'nun amcası. Ironic, isn't it?
Kitapta beni sinirlendiren kısım herkesin kadınlara olan bakış açısının ne kadar yüzeysel ve cinsellik üzerine olması da oldu doğrusu. Herkesin ağzından küfür için düşmeyen sözler mafya kitabı olduğu için ne kadar normal karşılamam gereken şeylerden biri olsa da, cidden asla alışamadığım bir durum. Gönül isterdi ki kadınların aşık olmadan önce de saygıyla karşılandığı bir mafya kitabı okuyalım da keyfimiz yerine gelsin ama hiç sanmıyorum.
Yine de umudumuzu yitirmiyor ve kadınların da mafya dünyasında büyük yerinin olduğu mafya kitaplarında görüşmek üzere diyorum -ve ayrıca umuyorum-
Tüm duyguların pik noktası
Merhaba. 13'ü Bağlamak'ı okuduğum günden beri 13'ü Saklamak'ı okumayı iple çekiyordum. Fantastik bir kitap uzunluğunda olmasına rağmen asla nasıl bittiğini anlamadığım bir seriydi benim için. Her bir duygusu dibine kadar yaşatıp, kahkaha attırdıktan bir sayfa sonra hüngür hüngür ağlamama neden oldu.
Shannon ve Johnny ilişkisi o kadar güzeldi ki... Johnny'm olmazsa asla birini sevemeyeceğimi hissedeceğim kadar sevdiğim bir karakter kendisi. Ama benim ilk kitapta olduğu gibi bu kitapta da dikkatimi en çok Joey çekti. Gerçekten gördüğüm en ama en güçlü, cesur karakter Joey. Kardeşlerine hem annelik hem babalık yaparken, yaşadığı onca şeye rağmen bir şekilde ayakta kalmayı başarmış olmasını her seferinde gözyaşları içerisinde okudum. O kadar harika bir karakter ki sadece ona sarılıp acısını paylaşmak istedim kitap boyunca.
Johnny'nin ailesi peki... Cidden onlar da kitabın bir diğer kahramanlarıydı ve cidden kahramanlardı. Altı çocuğun kahramanı oldular ve hiç nu kadar koca yürekli bir aile görmemiştim herhalde. Johnny boşuna harika bir karaktere sahp değil, ailesi tarafından harika yetiştirilmiş.
Şahsen benim en sevdiğim seri bu iki kitaplık Tommen Erkekleri serisi oldu. Duyguları hissettirmesi, sade fakat asla basit olmayan yazım tarzı her biri birbirinden güzel tasarlanmış karakterleri ve kurgusu ile benden tam puan aldı.
Reklam