sy
@Asyo
Lisans
137 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Bu kadın, acayip lezzette bir meyveye, şimdiye kadar kokusu hiç duyulmamış, renkleri hiç görülmemiş bir çiçeğe benziyordu.
İnsanı bir bakışıyla bir susuşuyla anlayacak birinin olması lütuf belkide…
“Konuşmuyorlardı… Konuşmaya ne lüzum vardı?.. İkisi de anlıyordu.
Susarken anlaşmış bulunuyorlardı.”
Hem niçin dünyaya bir insan daha getirmiş olmalı?... Ben ne oldum?.. Ne kadar bahtiyar oldum?.. Dünyaya getirdiğim çocuk ne olacak?.. Ne kadar bahtiyar olacak?..
Küçük adamlar felaketlerin karşısında haysiyetli kalmak için çok güçlük çekerler.