Boşluk
@Ates1
17 Şubat 2002
15 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Bilgelerin bilgeliklerince doğrulanan bilgim bana şunu göstermiştir ki yeryüzündeki her şey canlı ya da cansız olabilecek en akıllıca bir şekilde yerleştirilmiş bir tek, benim kendi konumum aptalca.
Aldırmıyordum onlara ama, çevremdeki bütün insanlara katlanamaz edemez oldum. Ancak yalnız başıma kaldığım zaman rahatlıyordum. En çok yıkık limonluğumuza kaçardım o günlerde. Duvara tırmanarak saatlerce yalnızlığımı, zavallılığımı düşünmekten acı bir zevk duyardım.
Sayfa 60
İnsanlardan iyice uzaklaşmıştı. Onlara düzgün davranmak her geçen gün daha zor geliyordu. İnsanların varlığı Martin'i huzursuz ediyor, onlarla konuşma çabası asabını bozuyordu. İnsanlardan rahatsız oluyor ve biriyle yan yana geldiği andan itibaren ondan kurtulmanın çaresini aramaya başlıyordu.
Sayfa 468
Martin bir gün ne kadar yalnız olduğunu hissetti. Sağlıklı ve güçlüydü ama yapacak bir şeyi yoktu.
Sayfa 415
Uyku onun için unutmak demekti; uyandığı her sabahı kederle karşılıyordu. Hayat onu kaygılandırıyor, sıkıyor, zaman ise eziyet gibi geliyordu.
Sayfa 465