Ancak son zamanlarda davranış ve düşüncelerimi herhangi bir ahlak ölçüsüne bağlamanın korkunç biçimde ters geldiğini fark ettim. Sanki beni başka bir şey yönetiyor gibiydi...
Hiçbir vaazın sağlayamayacağı yardımlara ihtiyaçları var. İnsan daha yaşamadan, cennet umudunu ne yapsın? Kendi ruhları yerlerde sürünürken, Kutsal Ruhu ne yapsınlar? Yardıma ihtiyaçları olacak. Ölmeye sıra gelmeden önce yaşamaları şart.
...Ama hâlâ mutsuzuz; çünkü hayatın daha eşiğindeyken umudun sönmüş durumda. Daha öğle olmadan senin güneşin batmış; sana öyle geliyor ki bir daha hiç doğmayacak.