Deniz
@Atiye92
3 okur puanı
Mayıs 2024 tarihinde katıldı
Koşsan da yetişemezdin. Yürüsen de geç kalırdın. O yol nasibin değildi bırak artık.
Ben sadece seni kaybetmedim.
Ben seninle olan bir hayatı, bir ömürü, yaşanılacak her türlü güzel şeyi, en şiddetli kavgalarımızı da kaybettim. Seninle olan kavgamızı da biz olabilmek için verdiğim mücadeleyi de kaybettim. Hayallerimi kaybettim. Tüm umudumu kaybettim.
Bazı şeyleri kabul etmek çok zor.
Bir daha kokunu, teninin sıcaklığını hissedemeyecek olmak, ellerini tutamayacak olmak, bütün acımı dindiren ömrümü uzatan hayatımın rengi olan gülüşünü, güldüğünde çenende beliren gamzelerini öpemeyecek olmak...
avuçlarının içini bir daha öpemeyeceğim mesela, yorulduğumda başımı omzuna koyamayacağım. Göğüsüme yaslandığında saçlarını koklayamayacağım. Saatlerce ellerini, yanaklarını, saçlarını, sırtını sevemeyeceğim. Ellerinden tutup sahilde yürüyemeyeceğim.
Zor günlerinde yanında olamayacağım. Mutluluğunu paylaşamayacağım.
Ne çok şey vardı sana anlatmak istediğim, seninle yaşamak istediğim...
Şimdi hepsi yarım kaldı hepsi sensiz kaldı.
Nasıl olmalıydı bilmiyorum ama böyle de olmamalıydı. Mutlu olmak da mutsuz olmak da bizim için olmalıydı... Biz olmalıydık. Her şeye rağmen bunu hakediyorduk...
Sevmek yetmiyormuş, çok eskiden rastlaşıcaktık...
Benimle konuşmadan günlerce durabilen biri için aylarca kendimi üzdüğümü farkettim.