Büyüklerin, bulmacalarını çözmek isteğiyle bitirmemek isteği arasındaki bocalayışı; çocukların, kurabiyelerini yemek isteğiyle ellerinde kalan parçanın azalması karşısında duydukları üzüntü arasındaki ikircimi içindeydim.
Şu an yaşadıklarım, dün yaşadıklarım, önceki gün yaşadıklarım, buraya gelişimizden beri, günlerdir, kalbim çarparak, aynı sözcükleri boyuna tekrarlayarak bitmeyecek gibi yaşadıklarım…
Cem gözlerini kapadı; hayat çok iğrençti, durmadan öç alıyordu; insan neye üzüleceğini, neden tiksineceğini, neyle avunacağını kestiremiyordu; hayatı savunmak olanaksız gibiydi.