İnsan anladığı ve anlaşıldığı insanla çiçek açar.”
“İnsan değerli hissettiği yerde canlanır, hayat bulur, açar, serpilir, büyür. Değer görmediği yerde ise solar, içe kapanır, canlılığını yitirir. Değerli hissettiren insanlar şifa olur, iyileştirir; sürekli değersiz hissettirenler ise güçsüz kılar, tüketir, hasta eder, öldürür."