Bazen insan olduğumuz unutuluyor sanırım.
Israr ediyoruz , peşine düşüyoruz ,ilgilenmeye sürekli olarak devam ediyoruz diye 'nasıl olsa ben birşey demesem de yine benimle ilglenecek zaten' diye düşünülüyor sanırım.
Allah için olmasa tek bir kelime etmeyeceğimiz insanları bu kadar alttan almamız en büyük başarımız bu sebeple sanırım.
Hiçbir insan bu muameleyle normal şartlarda başa çıkamaz çünkü biliyorum.
Ama devam edeceğim, Allah için anlatmaya ve ısrarla insanları hayra davet etmeye devam edeceğim. Yorulsam ve içim paramparça olsa bile devam edeceğim. Ve sonra hesap günü geldiğinde Rabbime: " Senin için bunlarla da mücadele ettim Allah'ım, senin için bu gönül kırgınlığıyla da mücadele ettim." diyeceğim ve bütün bu yorgunluklar bir anda silinip gidecek inşallah, inanıyorum.
Ve biliyorum Rabbim daima yanımda olduğunu.
“De ki: Allah’ın bizim için yazdığından başkası bize asla erişmez. O bizim mevlâmızdır. Onun için müminler yalnız Allah’a dayanıp güvensinler.”