Bir toplumun çürümesi, felaketlerin yaşanmasıyla değil; o felaketlerin zamanla olağan karşılanmasıyla başlar. Acının gündelik hayatın sıradan bir parçasına dönüştüğü yerde sorunlar çözülmüş sayılmaz, yalnızca kanıksanır. Kanıksanan her adaletsizlik ise varlığını sürdürmek için yeni bir meşruiyet kazanır.
Birisi hapishaneye girdiği andan itibaren onu lekeli biri haline getiren bir mekanizma işlemeye başlıyordu; hapisten tekrar çıktığında suç işlemeye eğilimli biri olmaktan başka çaresi kalmıyordu..