Asuman
@Aysumann
65 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
“ Fazlaca fikirle karşılaştığımda hem mutluyuzdur hem de şaşkına dönmeye başlarız. Bakış açılarındaki bu değişiklikler ne zaman son bulacak? Günün birinde bitecek mi? Dünya istikrarlıydı. Fazla soru sorulmazdı. Aniden her yönden sorular günyüzüne çıktı, farklı ufuklar açıldı. Ardından başkaları yenileri geldi… Artık neye güveneceğimizi bilmiyoruz, dengemizi kaybediyoruz, sonunda kaçmak istiyoruz.”
” fikirlerin asla ölmediğini mi söylemek istiyorsun?”
“ elbette hep yaşarlar ancak illa aynı kalmaları gerekmez tanıştığın filozoflar anımsa örneğin Sokrates uzun zaman önce öldü insan kaybolsa da kişiliği Sokrates figürü sorgulamaları düşüşlemeye ve düşündürürmeye devam etti. Orta çağın Sokrates‘i aydınlanma çağınınki ile ya da 20. yüzyılın ki ile bir değil.”
Sanat mükemmelleştiçe ruhlarımız kokuşuyor. İki yüzlü, yalancı, kurnaz olduk; işte, medeniyetin sonuçları davranışların gelişmesi ahlaki bir yenilgidir! Doğada insanlar en zayıflara yardım eder. Yüreklerini dinlerler.doğanın sesi asla yalan söylemez. Bizi acı çekene yardım etmeye, aç olanı beslemeye, yoksa yardım götürmeye teşvik eder anca üzerine fazla kafa yorunca, kötü düşününce bu ilahi sesi susturmak için uğraşmış oluyoruz. Zavallının biri kıtlıktan kapımda ağlarsa doğanın sesi olan acıma duygusu beni ekmeğimi paylaşmaya iter. Tam tersine felsefe yapıp üzerine düşünürsem bu zavallının durumunun sorumlusunun ben olmadığıma, dünyanın sefaletini yükselecek kişinin ben olmadığına kanaat getiririm… Ve böylece ayağımın dibinde inleyen şu zavallı‘yı ölüme terk ederek kendimi bir dilim ekmek daha keserim!

Puan vermedi·432 syf.·
32 saatte okudu
·2026 35. kitabı
