Sevginin olmadığı yerde de mantık aranmaz .
Bazen yüreğimin derinlerine zehir gibi acı veren düşünceler saplanıyordu.
Gücüm yetmiyorsa duvarı alnımla kırmaya yeltenmem tabi. Ama sırf karşımda taştan bir duvar var ve gücüm ona yetmiyor diye de onunla uzlaşacak halim yok.
Kolay elde edilmiş mutluluk mu yoksa yüce ıstıraplar mı daha iyidir?
