Çiğdem Alphan
@Azafran
Saygı gereği herkesi dinleyin, ama prensip gereği çok azıyla konuşun.
Londra
1 Şubat
195 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
....."Robinson kendini o gemide işe aldırmak zorunda kaldı ve tehlikeli bir yolculuğa çıktı, gemisi battı, daha bir sürü şey.Ben yalnız seni kaybedersem Robinson olurum.Ama ben ondan daha Robinson olurum.Onun adası var, Cuma var, daha bir sürü şeyi var, en sonunda onu alıp kurtaran ve her şeyi tekrar bir rüyaya dönüştüren gemi var; benimse hiçbir şeyim olmazdı, bir tek ismim, onu da zaten sana vermiştim. Bu yüzden sana bir dereceye kadar bağımlıyım, çünkü bağımlılık da pekala sınırları aşıyor.Bu ''ya-ya da'' meselesi çok fazla.Ya benimsin, ki bu iyi bir şey; ya da seni kaybederim, ki bu da kötü bile sayılmaz."
“Insan ne yerse e o kokar. Ne okursa onu konuşur. Kimi seviyorsa kalbı o kadardır. Sizsiniz kendinizle ilgili tüm cevapları kendinizi tanıyacak olana sunan. Yaşamınız verir size ele. Müzik arşivinizden bellidir kişiliğiniz. Aşk sevme biçiminiz. Dinlediğiniz tarz müzikte saklıdır sevgiye olan şiddetiniz. En kötüye vereceğiniz cezadır adalet. Herkes sever doğduğu toprağı oraya bomba düştüğünde belli olur kimlığınız. Sevgi bir bütün diyalog evrene karşı. Yağmurda ıslak bir köpeğe puslanmıyorsa gözleriniz aşk sözlerini sakının siz. Komşunuzla sohbetimiz kadar uzaktakine olan bağımız. Mesafe denilen tanım sadece zamanla ilintili. Yoksa yanlız bir gecede bir kahve yudumlarken de onu anabiliriz. Insan cevresi kadar güçlüdür. Kaç el uzattıysan o dostluklarla sınanırsın karanlığında. Aile bağın kadar bağlısın hayata. Sana karsı yapılan her şeye rağmen duruşundadır tavrın. Gizledığın iyilik kadar büyük. Anne baba sevgisine izin verdiğin kadar küçük. Tek bir dünya var “vicdanın” etrafında döner. Tüm karekterindir onun içinde geçen..”
...
"Hem ben senin yüzünü gördüğüm zamanlar gündüzdür benim için. Yani, bana göre henüz gece olmadı...
Hem benim dünyam senin olduğun yerdir.Degil mi ki sen şu anda burdasın,
benim dünyam da burası... Böyle olunca da ne ben yalnızım,
ne de burası ıssız bir yer."
Senin hakkında sahip olduğun sayfalardan daha fazla yorum yazabilirim. Bir çocuğun dramı, acıları, ailesine rağmen hayata tutunma çabası daha nasıl anlatilabilirdi... Her ailenin okuması gereken bir kitap. Şiddetin nelere yol açtığını bu kitapta görmemek imkansız. Acıyı, karamsarlığı, mutluluğu ve daha birçok şeyi iliklerinizde hissettirecek bu kitapla tanismayanlar muhakkak tanışmali. Kitaptaki küfürler yüzünden çocukların okumasını tavsiye etmeyenler var. Bense onları hiç anlayamıyorum. Ellerindeki telefonlar, evlerdeki televizyonlar, dildeki sözler, hayatınızdaki birçok yaptığınız şey bu kitaptan daha zararsız değil. Çocuk iyiyi ve kötüyü bilerek büyümeli. Bunu da en güzel çevresinin dışında iyi kitaplardan öğrenebilir. Özgür olduğu yer bırakın kitaplar olsun. Ve bu iyi bir kitap. Her yaştan okumayan her öğrencime gerekirse baskı uygulayarak okuttuğum bir eser. Sizlerde iyi günlerde okuyunuz lütfen.
Dostluğun oldukça geri plana atılıp, bireyselciliğin yoğun yaşandığı bu çağda yazarımız ne güzel dostluk kavramına dem vurmuş. Sevgiliye yazar kadar güzellikte dostluğa değinmiş. Ne kadar büyük kayıplar yaşıyoruz ve ne kadar büyük kayıplar yaşatılıyor bizlere. Bazen bir insan tarafindan, bazen hayat tarafindan, bazen de bizzat kendimiz tarafindan. Ve yazar buna ne kadar güzel bir üslupla dile getirmiş:
"Sevgili Dost,
Kim kazandı? Atom bombasını Hiroşima’ya atan mı? Everest’in tepesine ilk kez varan mı? Doksanıncı dakikada maçı alan mı? Diriler mi, ölüler mi? Çobanlar mı, sürüler mi? Efendiler mi, köleler mi?
Kim kazandı?
Sevgili Dost,
Herkes kaybetti. Ölüm kazandı. Mezar taşlarına: “Huve’l-Bâki” kazındı."
Sahi kim kazandı dost... Bu kadar sadelik ve naiflikle işlenmiş dostluğu anlatan bu kitap bu yüzyıldan alıp, bambaşka, bilinmeyen bir zamana götürüyor insanı. Diliyorum böyle güzellikteki sözleri hakedecek insanlar çıkarır karşımıza hayat. Dostça kalın.
