Beni anneme, sana ve Krisztina’ya bağlayan duygu hep aynıydı, aynı özlem, aynı arayış içindeki umut, aynı umutsuz, hazin istek. Çünkü daima “ötekini“ severiz, daima onu ararız, hayatın bütün koşullarında ve değişikliklerinde… Bunu biliyor musun? Hayatın en büyük sırrı ve en büyük hediyesi, “aynı türde“ iki insanın karşılaşmasıdır. Son derece nadir görülür – doğanın hile ve zora başvurarak böyle bir ahengi engellemesiden kaynaklanıyor olmalı–; belki de sebebi, dünyanın yaratılması, hayatın yenilenmesi için birbirini ebediyen arayan, zit akortlu insanlar arasında oluşan gerilime ihtiyaç olmasıdır.