Eğer çevremdekilerin bir kesimi de sakatlığımı unutup, beni kendileri gibi bir birey olarak görmeye alışsalar, belki de geçmişi özlemeye zorlanmazdım.
Oysa bu olamıyordu. Sakatlık dışında insanlığımın tüm boyutlarının olduğu gibi yerinde durduğunu sergilemek için gösterdiğim tüm çabalar bir iki sözcük ya da yalın bir tepki ile boşa gidiyor gibi oluyordu.
Son yıllarda okuduğum, beni bu kadar etkileyen bir kitap olmamıştı. Mavişin hüzünlü hikayesini herkes okumalı. Müthiş dili ve hikayesiyle oldukça iyi bir kitap. Okuyunuz / Okutunuz