"Ben sessiz kalırdım kalmasına ama o konuşsun istiyordum. O konuşmazsa, içimdeki karanlık daha da büyüyecek, ruhumda hep gece olacak gibi hissediyordum."
"Arkadaş mısınız?" Göz ucuyla bana baktı. "Değilsinizdir. Arkadaşı olsan seni tanırdım, seni hiç görmedim."
"Diyelim ki arkadaşıyım, beni görmüş olsan bile hatırlamaman doğal olurdu," dedim sakince omuz silkerek.
"Hayır," derken karanlığın içinden geçen buz sıcağı gözler bendeydi. "Seni görsem hiç unutmazdım."