Yorgun ve yanlız ım kaldırımlara misafirim. gecenin gözleri üzerimde. denizin ortasında küçük bir adayım. yüregimi bir yere bırakmışım bırak
tıgım yerden çok uzaktayım.kapıları kapatmışım üstüme. sürgüleri çekmişim beynime. sonaların başladıgı yerde başlangıçların son buldugu yere dogru gidiyorum. kara bir tren gibiyim yani hep aynı raylar üzerinde. ben almanyada yıkılmış bir duvar amerikada bagımsızlık heykeliyim fransada yıllanmış bir şarap ingilterede özgürlük meydanıyım. YORGUNUM YORGUN