İnsan da tıpkı hayvanlar gibi hayatını kazanmalıdır, sadece bir farkla: Bunu tek başına yaparsa yok olup gidecektir, hayatını kendisi için değil tüm insanlık için yaşamalıdır. Ve eminim ki, kişi bunu yaptığında mutludur ve hayatı gerçekten anlamlıdır.
Bugün değilse de yarin hastalık ve ölüm kapıy çalacak, geriye leş kokusu ve kurtçuklardan başka bir sey kalmayacaktı. Her ne yaptıysam er ya da geç unutulacak ve ben artık var olmayacağım. Öyleyse, bu kadar çabalamak niye? İnsan nasıl bunu göremeyip yaşamına devam eder ki? İşte şaşırticı olan budur. Hayat bizi sarhoş ettiği sürece yaşamak mümkündür, bir kez ayilinca hepsinin aptal bir yanılsamadan ibaret olduğunu görmemek ise imkânsız!