ünal vural
@BMA_
4 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
BUGÜN PAZAR
Bugün pazar.
Bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar.
Ve ben ömrümde ilk defa gökyüzünün
bu kadar benden uzak
bu kadar mavi
bu kadar geniş olduğuna şaşarak
kımıldamadan durdum.
Sonra saygıyla toprağa oturdum,
dayadım sırtımı duvara.
Bu anda ne düşmek dalgalara,
bu anda ne kavga, ne hürriyet, ne karım.
Toprak, güneş ve ben...
Bahtiyarım...
Nazım Hikmet
Reklam
MASALLARIN MASALI
Su basında durmuşuz,
çınarla ben.
Suda suretimiz çıkıyor,
çınarla benim.
Suyun şavkı vuruyor bize,
çınarla bana.
Su basında durmuşuz,
çınarla ben, bir de kedi.
Suda suretimiz çıkıyor,
çınarla benim, bir de kedinin.
Suyun şavkı vuruyor bize,
çınarla bana, bir de kediye.
Su basında durmuşuz,
çınar, ben, kedi, bir de güneş.
Suda suretimiz çıkıyor,
çınarın, benim, kedinin, bir de günesin.
Suyun şavkı vuruyor bize,
çınara, bana, kediye, bir de güneşe.
Su basında durmuşuz,
çınar, ben, kedi, güneş, bir de ömrümüz.
Suda suretimiz çıkıyor,
çınarın, benim, kedinin, günesin, bir de ömrümüzün.
Suyun şavkı vuruyor bize,
çınara, bana, kediye, güneşe, bir de ömrümüze.
Su basında durmuşuz.
HİÇ
Üşümek istiyorum
dingin beyazlığında karların
Isınmak istiyorum
ufkun kızıl günbatımında
Koşturmak istiyorum
sonsuzluğunda kumsalın
Atlamak istiyorum
mavi berraklığına suların
Yuvarlanmak istiyorum
çayırın yeşilinde
Süzülmek istiyorum
gökyüzünde maviliğin
Kaybolmak istiyorum
kaygısız
ormanın derinliklerinde
Sığınmak istiyorum
umarsız
dağların dostluğuna
denizlerin kederine
Karışmak istiyorum
rüzgara
yağmura
toprağa
Ve dokunmak istiyorum
yanağına
sen uyurken
sessizce
yumuşacık
ve sonra
ÇIKMAZ SOKAK
seni tanımadan önce fark etmemiştim
akordu bozuk gitarın çıkardığı
ahenksiz seslere benziyormuş
yüreğimden yayılıp
kabuğumdan sızan
düşük dalga boylu
SOS sinyalleri,
kimseye ulaşmadı zira
sessiz bir çığlık
veya denize bırakılan
tıpası açık şişedeki mesaj gibi.
boşa geçen yılları
telafi edercesine
önce çıkış yapan
sprinter kadar geçersiz
geç kalınmış sevdaların
ürkek ve mahcup fısıltıları.
yeniye doğru koşar adım kanatlanacakken
eski bağlar yapıştırıyor yere her seferinde
ne eskiyi reddedip
ne yeniyi kabul edebildiğim
çıkmaz bir sokakta durakaldım,
zaman olanca hızıyla akarken
ben yaşamda donakaldım.
BMA Kas 20
Leonardo da Vinci; ‘Son Aksam Yemeği’ isimli resmini yapmayı düşündüğünde büyük bir güçlükle karşılaştı…
İyi’yi İsa’nın bedeninde, Kötü’yü de İsa’nın arkadaşı olan ve son akşam yemeğinde ona ihanet etmeye karar veren Yahuda’nın bedeninde tasvir etmek zorundaydı…
Resmi yarım bırakarak bu iki kişiye model olarak kullanabileceği birilerini aramaya başladı. Bir gün bir koronun verdiği konser sırasında, korodakilerden birinin İsa tasvirine çok uyduğunu fark etti. Onu poz vermesi için atölyesine davet etti, sayısız taslak ve eskiz çizdi.
Aradan 3 yıl geçti. ‘Son Akşam Yemeği’ neredeyse tamamlanmıştı, ancak Leonardo da henüz Yahuda için kullanacağı modeli bulamamıştı…Leonardo’nun çalıştığı kilisenin kardinali, resmi bir an önce bitirmesi için ressamı sıkıştırmaya başladı.
Günlerce aradıktan sonra Leonardo; vaktinden önce yaşlanmış genç bir adam buldu. Paçavralar içindeki bu adam sarhoşluktan kendinden geçmiş bir durumda kaldırım kenarına yığılmıştı. Leonardo; yardımcılarına adamı güçlükle de olsa kiliseye taşımalarını söyledi. Çünkü artık taslak çizecek zamanı kalmamıştı. Kiliseye varınca yardımcılar adamı ayağa diktiler. Zavallı, başına gelenleri anlamamıştı. Leonardo adamın yüzünde görülen inançsızlığı, günahı, bencilliği resme geçiriyordu…
Leonardo işini bitirdiğinde, o zamana kadar sarhoşluğun etkisinden kurtulmuş olan berduş; gözlerini açtı ve bu harika duvar resmini gördü. Şaşkınlık ve hüzün dolu bir sesle şöyle dedi:
“Ben bu resmi daha önce gördüm…”
"Ne zaman?" diye sordu Leonardo da Vinci, o da şaşırmıştı.
"Üç yıl önce" dedi adam.. "Elimde avucumda olanı kaybetmeden önce… O sıralarda bir koroda şarkı söylüyordum. Pek çok hayalim vardı. Bir ressam beni İsa’nın yüzü için modellik yapmak üzere davet etmişti…"
"İyi ve Kötü’nün yüzü aynıdır…Her şey insanın yoluna
Reklam