Tevhid unutulmuş, "Allah" kelimesi bir hatıra olarak kalmış ve nihayet bütün putların bağlı olduğu nihai nokta gibi bir vehme âlet edilmişti.
Allah ismi kelimede devam ediyor, fakat hikmeti putlara devredilmiş bulunuyordu.
Dâvet bazı istikâmetlerde sert engellere çarparak mahzun mahzun geriye dönerken, bazı istikametlerde de misilsiz bir tesir kemendi içinde insanları sımsıkı zaptediyor.