Yorgunum baba!
Ellerim tutamaz, ayaklarım bedeni taşıyamaz durumda.
Bedenim içine sıkışıp kalan ruhum pes etmiş bir halde perişan.
Artık gözlerim ileriyi göremez, dudaklarım hareket etmez.
Çok yorgunum baba!!
Gözlerimi kapatıp uyumak ve bir daha aydınlık görmek istemiyorum. Sadece karanlık ve uyanmamak üzere uyumak istiyorum.
Bırakın soğuyan bedenim açıkta kalsın. Savrulup dursun rüzgârın esintisinde.
Topraklar ve taş istemem.
Çok yoruldum baba!
Ne nefes alacak gücüm kaldı, nede güç bulacak dermanım.
Gözlerim, kulaklarım, hislerim artık bedenimi terk etsin. Ne nefes isterim nede nefesi isteyen ruhumu..