Haikular, keşfedilebilecek herhangi bir gizli anlam ifade etmemektedirler. Yorumlanabilecek herhangi bir metafor yoktur. Haiku çok açık ve nettir. Doğası gereği açıktır. Öncesinde "aydınlatmanıza" da gerek yoktur.
Tek bir rüzgar esintisi,
su kuşlarının,
daha beyaz görünmesini sağlar.
(Buson)
Haiku kendi "anlamını" tam anlamıyla ortaya koyar. Zaten saklayacak bir şeyi yoktur. İçe dönük ve içsel değildir. İçinde herhangi bir "anlam derinliği" içkin değildir. İşte bu "anlam derinliği"nin yokluğu, haikunun asıl derinliğini oluşturur. Ruhsal içselliğin yokluğuyla bağıntı kurar. Haikunun parıldayan açıklığı ve engellenmemiş genişliği, içselliği boşaltılmışlık, kalpsizlik, içsel olmayan ve (hiç) kimsesizliğe toplanmaya dayanır. (Zen Budizm Felsefesi. Byung Chul Han. s.68)