Bütün inançların temeli sevgidir. Her kim bir şey veya kimseyi severse ona inanmış, boyun eğmiş, kulluk etmiş olur. Kulluk, sevginin yedi derecesinden biridir ki ilk adımda dostluk başlatır. Bu dereceler ezeli ilgi'den doğar. ilgiyi sevgi takip eder. Sonra tutku, aşk, şevk ve kulluk diye devam edip edebi dostlukta nihayet bulur. İyi veya kotu yararli veya zararlı her türlü sevginin bir etkisi, sonucu, meyvesi ve hükmü vardır. Coşku, zevk, özlem, yakınlaşma, ayrılma, uzaklaşma, terk etme, sevinme, üzülme, ağlama, gülme… hepsi sevginin etkileri ve halleridir. Kişi sevgi basamaklarından sürekli bir kazanç ve güç kazanarak ilerlemelidir. Belli bir yol aldıktan sonra sevgi yüzünden ağlasa da, gülse de, sevinse de, üzülse de, hatta sıkılsa yahut coşsa da bundan yarar görür.. Nitekim sevgiden uzaklaştığı zaman bunun tersi olacak, her halden üzülecektir.Akılli insan kendisine zarar vericek sevgiyi istemez..