Okumaya başladığımda çok farklı hayal etmiş hatta birkaç sayfa sonra zihnimde koca bir önyargı oluşmuştu. Fakat devam ettikçe kitap benden içeri girmiş, adeta akıp gitmişti. Kitabın hissettirdiği duyguyu anlatmak için kelimelerim yetersiz kalıyor şu anda. Sıradışı evet ama onunda dışında çok özel bir yeri var benim için. Hele bir de sonu... Sonunu okurken yüreğim ağzımda ne olacak diye bekliyordum resmen. Çok garipti. Normalde kitap okumam ama bana iyi gelmişti.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çeyiz geçmişte olduğu kadar günümüzde de önemli bir yer kaplamaktadır. Azar azar güzel parçaların toplandığı, el işlemeli havlu, seccade ve bir takım başka şeylerin yer aldığı, ne bileyim işte tabak, çatal ve bardakların seneler sonra kullanılmak üzere bekletildiği toplu bir hazırlanma sürecidir. Eğer 20 yaşınızı aştıysanız etrafınızdaki bir çok kişi çeyiz hazırlamaya başlar. Hatta çeyizi tamamlanmış kişileri bile görürsünüz. Örneğin benim çeyizimin en nadide parçası dedemin Fransa'dan yıllar önce getirdiği bir kupa. Sanırım bir bira kupası. Annanemden isteyince dedemden çalıp bana vermişti. Tek şartı da bu güzel kupayı çeyizime koymamdı. İşte böylece benim ilk ve tek çeyiz parçam olan kupaya sahip oldum. Teşekkürler annane.
Paradoks
Paradoksİnsanlarla bir şeyler paylaşmayı çok seviyorum. Çoğu insan böyle değil ama maalesef bende bu özellik fazlasıyla var :d Yakınlarda yaşadığım değişik bir olayı anlatmak, özel olmasa da oradan buradan sohbet etmek, dinlemek, konuşmak çok hoşuma gidiyor. Bir film izleyeceğim zaman mesela yanımda biri olsun isterim. Sevdiğim biri tabii. Sevdiğim biriyle ortalama bir film izlemeyi kendi başıma mükemmel bir film izlemeye tercih ederim çoğu zaman. Konsere, gezmeye gitmek gibi şeylerden hiç bahsetmiyorum bile. Biriyle bu söylediklerimi yapmanın zevki çok başka. Yani burada belki özgüvensiz görünebilirim bu yazdıklarım için ama bir aktivite yapacaksam ve yanımda biri yoksa çok da keyifli geleceğini düşünmüyorum. Kendi kendime keyif almadığımdan değilde bir şeyleri paylaştığımda daha kıymetli geliyor bana. Ne bileyim. Saçma olabilir. kalabalığa alıştığım için de olabilir. Bilemem. Amann neyse. Bazen de kimseyi görmek istemiyorum zaten :d
Paradoks
Paradoks