Balım

Balım
“Gidenin arkasından ağlıyor, gitme diye eteklerine yapışıyoruz. Hiçbir şeyi kendimizden ayırmıyoruz. Bir sofraya davet edilmiş değiliz; belki mütemadiyen içimizden yaratıyor, doğuruyoruz…”
Sayfa 72
“Acaba hep böyle mi düşünürüz; ölümün mü, hayatın mı çocuğuyuz?”
Sayfa 71
“Ölümden korkmuyorum. Bütün ömrümce ölüme o kadar yakın yaşadım ki… Ondan korkmama sebep yok.”
Sayfa 71
“Keşke hep böyle uzakta, bu kadar yalnız, kendisi olarak güzel ve her şeyden uzak bilseydim…”
Sayfa 64
“Kimbilir böyle ısrarla baktığı bu kaldırım taşlarında hayatın hangi parçasını görüyor?”
Sayfa 62