Seymaaa
@Balogluseyma
201 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
“ Öğrenmek, kendini tanımak mutsuzluktur.”
Bu yorum görüntülenemiyor
Reklam
Hazlar ve Günler kitabı yorumum
Öncelikle yazarla başlayayım: Modern edebiyatın en önde gelen yazarlarından biri aynı zamanda döneminin en özgün yazarı sayılır. Yazarı döneminde dönemi yapan en önemli olgulara baktığımızda insan, hafıza, zaman kavramları o kadar güzel ele alıyor. İç monolog tekniğini başarıyla uygular. Yazar için son olarak Zamanı ölçmek yerine, onu hissettiren bir kişidir diyebiliriz.
Hazlar ve Günler kitabı ise edebiyata adım attığı ilk ciddi eseri sayılmaktadır. Hatta Kayıp Zamanın İzinde kitabının temelleri bu kitapta atılmıştır. Bu kitabı okurken sanki ormanın içinde yaptığınız yürüyüşlerde huzuru bulduğunuz gibi bu kitapta huzuru buluyorsunuz. Aklınızdan geçen düşünceleri o kadar güzel dile getirmiş ki o şiirselliği uzun bir süre sindirmek zorunda kalıyorsunuz. İnce bir kitap fakat hemen bir solukta okuyacağınız türden değil zaman zaman o şiirselliğin içinde kayboluyorsunuz zaman zamanda esere yabancılaşıyorsunuz yazarın amacı da budur zaten o kelimeleri düşünmek, sindirmektir. Şunu söylemek gerekirse hayatın anlarında ağırlığını hisseden bir eser. Ve bence herkes Proust’un o büyülü dünyasında kaybolmalıdır.
Kitaptan alıntılarla son vermek istiyorum:
“İnsan, en çok mutlu olduğu anlarda zamanın ne kadar acımasız olduğunu fark eder.”
“Bazı acılar vardır ki bizi yaralamaz; sadece uyandırır.”
O kadar güzel yazmışsın ki listeme ekledim hocam
Orhan Kemal bu eseriyle okuyucuları aşırı derece de şaşırtıyor. Eserde cinsiyet rollerini ters yüz ederek kadınların yaşadıkları sıkıntıları erkeklere, erkeklerin içinde bulunduğu konuma da kadınları yerleştiriyor. Yazarın asıl amacı erkek kadın eşitsizliğini eleştirmek, toplumda yer alan kalıplaşmış değerleri sorgulatmaktır. Dili sade, mizahi ve akıcı bir biçimde yazılmıştır. Aynı zamanda eseri okurken şunları da düşünüyorsun gerçekten kadınların yaşadığı durumları erkekler yaşasaydı nasıl olurdu? Eşitsizlik ortadan kalkar mıydı diye baya sorguladığım, düşündüğüm, sevdiğim bir eserdi.
Kadınlara yüklenmek için yine bir sebep bulurlardı. 😑 Okuyacağım bir kitap daha belirlendi sayenizde 🤗 emeğinize sağlık hocam 🩷
Puan vermedi·112 syf.··
Beğendi
·2025 70. kitabı
·19 saatte okudu
·Okunma: 30 Eylül 2025 10:43
Biz Leyla'nın hikâyesini okumuyoruz yalnızca, onunla birlikte aynı kaderi yaşamak zorunda kalan milyonlarca kadının cenaze namazını kılıyoruz..
Bazıları kalabalıklar içinde terkedilmişliğe mahkum edilir. Ne baba , ne ana, ne de kardeş kırık yanlarını toplamaz. Toplamayı bırak döküldüğünü bile fark etmez. Mary Karr' ın çok sevdiğim bir sözü var. Diyor ki "İşlevsiz bir aile, içinde birden fazla kişinin bulunduğu herhangi bir ailedir." ... Onların işlevsiz olması, kendi menfaatleri uğruna evlatlarını gözden çıkarması bir hayatı harabeye dönüştürüyor.
Beni en çok üzen şey Leyla'nın günden güne umutsuz bir vakaya evrilmesi oldu. Yaşadıklarını dışa vururken gülüyordu, hatta espri yapıyordu ama benim yüzümde mimik oynamıyordu. Belki de en acı güldürüyü oynuyordu kendi kafasında..
Antabus, okuru yalnızca bir kadının hayatına değil, toplumun görmezden geldiği yaralara da tanık ediyor. Ve son sayfa kapandığında, zihninde hâlâ yankılanan bir tek şey kalıyor: “Sessiz kalmak, en büyük şiddetlerden biri.”
Tavsiyemdir.
Çok güzel yazmışsınız hocam emeklerinize sağlık🍀🥰
Bazı kitapları okumazsın yaşarsın, hissedersin ,kendini karakterin yerinde bulursun farkında olmadan..bu kitapta onlardan biriydi.
Yalnızlığı, sessizliği, çaresizliği,verilen kayıpların hüznünü , anlaşılmama yükünü, yazmakta çare bulunan buhranlı ruh halini..
Çok zor okudum, çok zor bitirdim kitabı.
Yalnızlığın sadece terk edilmek olmadığını; bazen anlaşılmamak, bazen de anlatamamak olduğunu düşündürdü Ferit Edgü. Dili parçalı, kimi zaman şiir gibi; ama o parçaların arasında insanın kırılmışlıkları, çaresizlikleri var. Her satırda sanki ben de o uzun kış mevsiminde, dağların kuytusunda bir odanın penceresinden dışarı bakıyordum.
Kitap bitince içimde şunu hissettim: İnsan bazen kendi ülkesinde bile bir yabancı olabilir. Ama belki de tam da o yabancılıkta kendini yeniden bulur, kendi sesini duyar. Hakkâri’de Bir Mevsim bende hem hüzün hem de derin bir içsel yolculuk duygusu bıraktı. Tavsiye
Yorum için emeklerinize sağlık hocam listemde ama ertelediğim bir kitaptı 🍀💓