"Ben geldim Tanrım. Bak işte bitmedi kahrım..." diye haykırdı sonunda münferit, sonunda bir yere varmış gibi...
Araf. "Ben geldim" demenin altında yatan anlamı sorgularken bir süre, bunun aslında bir son değil, yeni bir başlangıç olduğunu fark etti. "Ben geldim" demek, bir varış noktası değil, bir yolculuğa çıkışın işaretiydi.
"Ben sevdim" demekse,sevginin sonsuz döngüsünde kaybolup gitmek gibiydi. her "ben" ile başlayan hece,aslında bir sonun da başlangıcıydı.