Nurlana Hacıyeva
@Bastard
Məni sevmə ana,
İntihara meyilli xəyallarım var mənim...
6 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Məni xoşbəxt mi zənn etdin ana?
Xoşbəxt deyləm,
Bəs necə gülürəm?
Bunu düşündüyüm zaman anlamışdım ki gülmək hər zaman xoşbəxtlik deyilmiş,
İnsan kədərini gizlətmək üçün də gülərmiş.
Mən hər zaman güldüm ana.
İçim yana yana,mənə kömək edin deyə qışqırmaq istədiyim halda sadəcə güldüm.
O qədər gözəl güldüm ki,
Hətta sən belə xoşbəxt olduğuma inandın.
Getdiyin hər yerdə qızım çox şəndi deyərək fəxr edirdin.
Heç mi hiss etmədin ana?
Heç mi canımın necə yandığını hiss etmədin?
Heç mi bilmirdin gecələr otağımda ağlayıb səsim eşidilməsin deyə ağzımı tutub inildəmək nə deməkdi?
Heç mi görmədin biləklərimdəki kəsikləri ana?
O kəsik biləklər bir zamanlar tər təmiz idi...
O ağlayan gözlərim bir zamanlar necə gülürdü...
Bu kinlə dolmuş qəlbim bir zamanlar sevgidən başqa heç nə daşımazdı...
Bu qan qoxan əllərim bir zamanlar körpə bir uşağın əli kimi qoxardı...
Noldu mənə?
Necə bu hala gələ bildim?
Noldu bu insanlara?
Bir zamanlar arxanda dağ kimi durmuşam deyən atam məni kürəyimdən bıçaqladı.
Söylə ata,kürəyimdən bıçaqlamağın üçünmüydü arxamda durmağın?
O dağlar düzənliyə mi çevrildi?
Söylə ana,bir zamanlar sən deyildin mi ağrımı acımı hiss edən?
Axı necə bu qədər dəyişdiz?
Mən anlamıram....
By Nurlana Hacıyeva
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Məni heç vaxt ağlarkən görmədiniz,
Çünki ağladığımda heç biriniz yanımda deyildiz...
Heç zaman bu lənətə gəlmiş intihar düşüncələrini ağlımdan çıxarda bilmədim,
Çünki məni hər zaman üzdün...🖤
Cəmiyyət içinə çıxsan düzələrsən dedilər,
Məni onsuz da cəmiyyət korladı dedim...
By Nurlana Hacıyeva
O saxta insanlıq sizdə qalsın!
Mən insan deyləm,
Mən insanlıqdan çox uzağam...
By Nurlana Hacıyeva