Artık bazı şeyleri romantikleştirmesem daha iyi olacak. Sürekli çok acı çekiyordum. Hâlâ bir sürü hayalim var, ama aşk hayatımla ilgili değil. Bu beni üzmüyor olayların gidişatı böyle.
Bu dünyada sihir diye bir şey varsa... Bu, birini anlamak, bir şeyi paylaşmak çabası olmalı. Biliyorum bunu başarmak neredeyse imkansız...
Ama kimin umrunda? Çabanın kendisi önemli olmalı.
Bütün hayatımı mahvedermiş gibi hissediyorum. Ve bu sadece bağlanma korkusundan ya da birini sahiplenip sevmeyi beceremeyeceğimden değil. Yapabilirim, sadece kendime karşı tamamen dürüst olduğumda; bir şeyi çok iyi başardığımı bilerek ölmek daha çok hoşuma gider diye düşünüyorum.