O yaşama imkanı varken bile kendini dünya lezzetlerinden uzak tutmaya çalışırdı. Aç kalma pahasına yemiyor yediriyor içmiyor içeriyordu. İnananların derdiyle dertlenmeyeni hakiki iman etmiş saymıyordu. Çok sevdiği Ebu Hureyre, bir gün oturarak namaz kıldığını gördü. İçi sızlayarak bekledi. Namazını bitirince de üzüntüyle:
Ey Allah'ın resulü hasta mısınız diye sordu. Mübarek yüzünden eksilmeyen tebessümüyle: Ey Ebu hureyre , dedi günlerdir ağzıma koyacak bir şey bulamadım. Açlık gücümü aldı , ayakta duracak gücüm kalmadı. Onun için namazımı oturarak kılıyorum.