Çok yorgunum saat 23.30 çocuğum sandalye üzerinde uyuyor bende hayattan bezmiş bir şekilde çalışıyorum ve üzüldüğüm şey tüm bu yaşananlar unutulup gidecek olan bana olmuş olacak.Yaşadıklarımı günü gününe rapor tutmayacağım elbet ama yaşadığımın izi hep kalacak bende.