Mükemmel çocuğun mükemmel ebeveyni olma tuzağına düşersek, kaçınılmaz olarak kontrol mekanızmamızı abartırız ve başarıya ulaşması için onu zorlamaya başlarız. Bunun sonucu da gergin bir çocuk ve tükenmiş bir ebeveyndir.
Çocukların başarısına yorum yapmak ya da alkışlamak, deneyimledikleri şeye olan konsantrasyonlarını bozup dikkatlerinin size kaymasına neden olur. Üstelik ebeveynler onları övmeyi abartırlarsa, çocukların bağımsızlıkları engellenir, normal bir başarıda bile takdir bekler hale gelirler.
Çocuğun iradesi ve konsantrasyonu, ilk üç sene boyunca hala çok hassastır. Çocuğu gereksiz bir şekilde bölerseniz aktivitesine geri dönmesi çok zor olur. Yaptığı işe tamamen kendini verditiyse ve ona göstermek istediğiniz bir şey daha varsa, başka bir fırsat bekleyin.