Begum Usta
@Begumusta
10 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Kimse yeni yara açamaz artık çok canım yandı acımaz artık bu gün düşerse yarın kalkar bu kız kendine acımaz artık .
Aslında insanı en çok acıtan şey; hayal kırıkları değil. Yaşanması mümkünken, yaşayamadığı mutluluklardır.
Umursamaz sanılmış, kırılmaz, aldırmaz.
Ötekileştirilmiş,
“O boşverir” denilen..
Kimsenin bilmediği hüzünler taşıyan ruhunda aslında..
Kimsenin tahmin edemediği kadar büyük yorgunlukları olan..
Suçsuzluğunun bedelini ağır ödemiş,
Haketmemiş.
Beni senden başka seven varsa zahmet eder
Gülüşün kuzeye güneş, geceme ışık
Ziyafet- i aşksa aşı dilim alışık
Özledim der içini farklı görür dışı
Sensiz geceler ölü çocukların kışı
Bunu da yaz kenara kırık bir uçurtmayım
Artık ölüm kalım garip bir huduttayım
Senden öğrendim ben bu yaşta yorulmayı
Hatta sen öğrettin kıyılarda boğulmayı
Ne dersin öğrettiğine değdi mi?
Gönül güneşe uzak bu parça leylidir
Bilirsin Akdeniz'i acılar nemlidir
İnsan aşık olunca yitirir beynini
Ki kalbini dinler gönüldür okyanus
Yanağın kar tanesi, kokun çiğ
Aşk ömür çınarı önlüyor tipiyi
Sustuğuma bakma hala bekliyor gibiyim
Sesin doluyor odama
Geçer birazcık zaman
Susuyor gibiyim yeniden bir damla daha
Ver ellerinden, yar aşkın selinden
Hatıra çekmecelerini karıştırdıkça görüyorum ki, biri seni çok mutlu etmiş olduğunda, onu daima çok özlüyorsun. Keşke mutlu anlar yaşarken daha uzun, hatıraları düşünmek daha kısa sürseydi. Neden mutluluk kısa, hatıralar uzun sürer?