Gelecek için yaptığımız planlar ve duyduğumuz endişeler ya da geçmişe özlem bizi durmaksızın öyle meşgul eder ki mevcut an neredeyse hiçbir zaman hiçbir şeyiyle dikkat çekmez ve ihmal edilir....
Bununla birlikte bu mevcut an her an geçmişe dönüşür ve o zaman da sanki hiç olmamış gibi önemsizleşir.
Zira nasıl ki balıklar suda, kuşlar havada, köstebek toprağın altında rahatsa, her insan da sadece kendine uygun atmosferde rahat eder; nitekim saray havası da herkes için solunabilir değildir.
Oyun, çocuğun eseridir. Unutmayın, insana Can gözüyle baktığınızda altından çocuk çıkar; çocuğu kaldırıp baktığınızda da altında oyunu bulursunuz.
... Değerli olan çocukları geleceği hazırlamak değil, şimdiye uyandırmak.