rose

rose
@Benbukafaylanapiicam
Öğrenci
4 Ekim
43 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Tepeye tırmandığımı zannederken aslında bayır aşağı koşmak.
Sonra kendini bıraktı ve çocuklar gibi ağlamaya başladı. Umarsızlığına, korkunç yalnızlığına, Tanrı'nın acımasızlığına, Tanrı'nın yokluğuna ağlıyordu.
İnanmayı seçersin, senin isteğinle şekillenebilen bir şeydir. Ama güvenmek? Bu senin elinde olmadan olur. Bir de bakmışsın karşındakine güveniyorsun.
Sayfa 177·Kitabı okuyor
Kalbimin atışları var olduğu sürece, bana göre hayallerim de var olmaya devam edecekti; oysa hayallerim uzun zamandır kalbimde asılı kalmaya devam eden cansız bir bedendi. Çoktan ölmüştü. Aslında çok uzun zamandır yalnızdım. Kalabalıkta yalnız kalanlardan değildim, ben gerçekten yapayalnız olan yalnızlardandım.
Sayfa 99·Kitabı okuyor
Kelimeleri... Bir kaldırımda yan yana yürüyenin, birbirini tanımayan iki insanın ruhu gibiydi kelimeleri.
Sayfa 75·Kitabı okuyor