İçinde bulunduğumuz hale yani insansi hale dayanmamız için başkalari gibi sizin de sınırsız bir cesarete ihtiyacınız var.Biraz sonra belki ölebilirsiniz,bunu biliyosunuz ama yine de gülebiliyosunuz.Nasıl hayran olunacak bir davranış değil mi bu?
Varım(dünya da var) ve dünyanın var olduğunu biliyorum.Hepsi bu.Benim için önemli değil.Benim için hiçbir şeyin önemi olmaması çok acayip korkuyorum bundan.
İnsan ya da birey,çevresinde olup bitenlerin basit bir izleyicisi haline getirilmekte,bu olup bitenlere müdahale edebileceği ya da etmesi gerektiği aklına bile gelmemekte.
İçlerinde ve çevrelerinde yalnız kendi icatları olan putları görmektedirler.Putları insandır,vehimdir,saptırılmış bir dindir,bazen taştan bir mezar içinde sarı benizli bir ölüdür.
Birisini sevmeye kalkışmak önemli bir işe girişmek gibidir;bilirsin enerji,kendini veriş,körlük ister.Hatta başlangıçta bir uçurumun üzerinden sıçramanın gerektiği bir an vardır.Düşünmeye kalkarsa atlayamaz insan.