Yaşarken başımızdan hiçbir şey geçmez.Dekorlar değişir,kişiler girer çıkar yalnız.Başlangıçlar da yoktur günler anlamsız bir biçimde birbirine eklenir durur;sonu gelmez tek düze bir ekleniştir bu
Kişioğlu hikayecilikten kurtulamaz,kendi hikayeleri ve başkalarının hikayeleri arasında yaşar.Başına gelen her şeyi hikayeler içinden görür.Hayatını sanki anlatıyormuş gibi yaşamaya çalışır.Ama ya yaşamayı ya da anlatmayı seçmek gerek.