Yasamin büyük kismi ankarada gecti. Tabi is nedeniyle cok yer gorup cok insan tanima olanagi buldum. Ankarada olmak bazen cok sıkıcı. Tek iyi yani bu sıkılma durumu cok okutuyor
Insanlarin buyuk cogunlugu yuzmeyi ogrenmeden yuzmek istemez. Ne anlamli bir soz degil mi? Yuzmek istememeleri dogal cunku karada yasamak icin yaratilmislar, suda degil. Ve dusunmek istememeleri de dogal cunku yasamak icin yaratilmislar, dusunmek icin degil! Evet, Kim dusunurse, Kim dusunmeyi kendisi icin temel ugras yaparsa, bunda ileri bir noktaya ulasabilir. Ne var ki karayla suyu degis tokus etmistir boyle biri ve bir gun gelir suda bogulur.
Severim erdemlerle yasayani cunku erdemler batma istegi ve ozlem dolu onlar gibidir.
Severim kendileri adina bir damla bile ruh tutmayani; o erdemi icin tutar butun ruhlarini. Boylece bur ruh olarak köprünün uzerinden geçerler.
Severim ruhu harcanani, ne tesekkur bekleyen ne de edeni. Çünkü hep vermek ister ve kendini hep korumak istemez.
Severim aşırı şanslı olduğu için utanani ve kendisine: "Acaba hile mi yapiyorum ?" diye soranlari... Çünkü onlar utancindan yitip giderler.