‘Her halükarda, bir insan, bir kitap değilse de bir kelimedir ve ister istemez, bu sözün anlamını bilen birisine karşı gaybi bir bağlılık duyar’
Ali Şeriati
- Ey sevgili! En sevgili! Hani insaf, hani dostluk? Kimlerle berabersin acep ki beni anmazsın, aramazsın… Sevgilin bensem eğer, niçin bana gelmezsin?.. Herkesin kendi işinde olgun ve yetenekli olması gerekmez mi? Aşıklıkta üstat olayım diyorsun; olgunluğu hicranda mı bulmaktasın?.. Oysa ben sensiz ne haldeyim!.. Ah!.. Keşke gölgen olsaydım da ayaklarında sürünseydim!
Ve bir çocuk, çömelmiş yıkıntılar üzerine, göğüskafesinden uçan sevgiyi tutmaya çalışmaktadır.
Bir halkı yok etmenin en yanlış, belki de en doğru yolu çocuklar mı dersiniz?
“Yaşamları boyunca bazı şeylerin ancak bir yudumuna kavuşmanın bedelini özünden, iliğinden ödemek zorunda olan insanlar vardır. Bu onlar için hep yeniden yaşanan bir acıdır ve sonra artık acı çekmekten yoruldukları zaman…