Hiç bir amacım kalmamış gibi hissediyorum . Nasıl bu kadar gaddar olabiliyorlar. Öfke hissetmiyorum üzüntüde , canım yaniyor ama bunun adı başka birşey . Öfke ya da üzüntü degil. Uyumaya, uyanmaya hevesim kalmadı. Yürümeye , koşmaya ... Birinin elini tutmaya. Çözüm yok... Sanırım artık gerek de yok...