Bir gün mutlu bir uykuya dalıp 66 gün sonra uyanıp her şeyin değiştiğini. Birine en ihtiyaç duyduğunuz anda, kimseyle iletişim dahi kuramıyorken ve bu koşullar içinde , yalnız bırakıldığınızı, hem de siz o 66 günde o insanla yatıp kalkenken, onunla güçlü durmaya çalışken hem de hiç iletişim kuramadığınız halde ona sığınırken, anılarla yaşarken o kişinin saade o dönemin 5 gününde sizi bıraktığını, yalnız kaldığınızı 66 gün sonra öğrenirseniz bu durumunda nasıl davranırdınız? Nasıl olmalı insan bu durumda? Evet güçlü ama nasıl kabullenmeli 66 günde hayatının kendisi o hayata dahil değilken, söz hakkı bile yokken değiştiğini? Yadırgamadan beni dinleyecek birilerine ihtiyacım var!