Berfu öge
@Berfu55
Tıbbi Sekreter/Ressam
Namık Kemal Üniversitesi TDS
11 Mayıs
34 okur puanı
Ekim 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Evet, ben hep sonuncuydum. Büyüdüğüm zaman görecekti onlar. Amazon yöresinde bir orman satın alacaktım, gökyüzüne değen bütün ağaçlar benim olacaktı.
Sude.pc.sosyolojipdf.derslerin tamamina yakinbitti isimli okura yanıt verildi
Berfu öge
Bu Zezé'nin tutkusu, berfu için ise bir anımsama. Büyüdükçe ne kadar da küçültmüşüz hayallerimizi. Çocukların gözünden dünyayı görmek, hayal gücünün sınır tanımazlığını görmek, isteklerinin küçüklüğünü, uç oluşunu görmek benim tutkum. 😊 ve çocukluğumu hatırlatması... Tarifsiz bi duygu 🌸
Reklam
Evet, ben hep sonuncuydum. Büyüdüğüm zaman görecekti onlar. Amazon yöresinde bir orman satın alacaktım, gökyüzüne değen bütün ağaçlar benim olacaktı.
Sude.pc.sosyolojipdf.derslerin tamamina yakinbitti isimli okura yanıt verildi
Berfu öge
Zezé, için mi, Berfu için mi? :)) @Monday2025
İstediğiniz kişi olabilseydiniz kim olmayı isterdiniz? Ve sizi bundan alıkoyan nedir?
Leylim isimli okura yanıt verildi
Berfu öge
Yorumunuz benim için kıymetli bu konu üzerinde kafa yoracağım. Teşekkür ederim 😊🌹
İstediğiniz kişi olabilseydiniz kim olmayı isterdiniz? Ve sizi bundan alıkoyan nedir?
Leylim isimli okura yanıt verildi
Berfu öge
Aydınlanmak; farketmek, farkındalığa ulaşmak zaten olduğumuz şeyi hatırlamak gibidir.. Zaten olduğumuz yere vardıktan sonra durmak mı doğru olurdu? Yoksa fark ettiğimiz bizi devam ettirme çabası mı. Bilgi sonsuz bir deryadır. Her zaman üstüne katılacak bir şey mutlaka vardır. Burada ki durmaktan kastınız bu ise... :) Lakin söylemek istediğiniz şeyin faklı bir anlamı varsa lütfen beni aydınlatın. Bakış açıları faklılık gösterebilir 😊
Dürüstlük, içtenlik, sadelik, alçakgönüllülük, karşılıksız cömertlik, başkalarına hizmete hazır olmak ruhsal yaşamın temelidir ve herkesin elinin altınds dilediği miktarda bulunur.
Ulas isimli okura yanıt verildi
Berfu öge
Şüphesiz cömertlik elinde hiçbir şey kalmamışken bile paylaşmaya devam etmektir. Fazlasını vermek vicdani bir durumdur. Asıl sorunuza gelince kendimce yorumum şudur ki ikisi de geçerli. Çünkü tek karakterli bir insan topluluğu yoktur. Birinci kişi gerçek bir cömerttir ve bu cömertliği kalben çıkarsız bir biçimde eyleme dönüştürür. İkinci kişi ise belki de çok iyi bir birey olmamakla birlikte iyi olduğunu kendine kanıtlamak için ve vicdanını rahatlatmak için belkide elinden gelenin en azını yaparak bir başkasına iyilikte bulunmak isteyendir. Ne açıdan baktığınız bunun iyi veya kötü olduğunu belirler. Bi taraftan bakıldığında manevi çıkarı da olsa ortada bir paylaşım bir iyilik yapma isteği var. Öteki tarafta ise aslında amacın bir başkasına yarar sağlamaktan çok kendi benliğine fayda sağlama çabası için yapılmış bir eylem var. Her iki durumda da alıcı ya faydası dokunan bir eylem. Çünkü o, niyeti kavrayamayabilir muhtaç durumdayken. Ve belki de minnet duyar verici tarafa. Niyet önemli olsa da sonucun verdiği fayda alıcı için önemli olan konu.