"Tanrıcığı" na yalvaran yavrunun tek gözyaşına değmez bu üstün ahenk! Çünkü çocuğun gözyaşlarının hesabı sorulmadan kalıyor.
Bitti diye düşündü ihtiyar, mısır sapı çoktan ölmüş...
Sayfa 70
İhtiyar bu hüzünlü sele ayağının altından çıkan toprak rengindeki yalnızlığının sesini dinlerken kalbindeki boşluğun bu kurak dünyadan çok daha uçsuz bucaksız olduğunu hisseti.
Sayfa 53
... İnsanlardan korkuyorlardı artık, korktukları şey gökyüzü, güneş ve kavuran kuraklıktı şimdi.
Sayfa 48
Göğü açlıktan öldürebilirsin, yeri açlıktan öldürebilirsin ama beni, bu yaşlı adamı, açlıktan öldüremezsin, dedi ihtiyar.
Sayfa 31