Seninle ben Bir kumaşın iki ters yüzüyüz. Bir yüzü sert kuşanması dert, Bir yüzü hassas kullanılamaz. Bir ters bir düz Kah bükümsüzüz kah pürüzsüz. Üstelik biraz dökük, Bir tarafımız hepten sökük, Dikiş tutturmak gerek, Oda mümkün elbet. Ne hikmetse seninle ben İki ayrı yüzüyüz aynı kumaşın, Bu esrarına varamadığımız sıradan dokunmuş dünyanın hilafına, bilirim aynıdır hammaddemiz ..