İçimden geçen bir dua gibi bakıyorum şimdi ufka.
Bir sabah Mescid-i Haram’ın gölgesinde,
kalbimi Kabe ’ye bırakmışım gibi…
Bir başka vakit, Medine’nin o sükunetli havasında
yorgun kalbimi Mescid-i Nebevi ’nin huzuruna emanet eder gibi…
Ve bir yanım, Mescid-i Aksa’nın taşlarına değen dualarla
yeniden dirilmeyi bekler gibi…
Belki de yeni bir başlangıç,
büyük adımlarla değil,
küçük ama samimi bir dönüşle başlayacak.
Düzen yeniden kurulur mu?
Kurulacak…
Çünkü Allah, en dağınık kalpleri bile
bir “dönüş” ile yeniden inşa edendir.Ve ben şimdi biliyorum ki;
kalbim O’na yöneldikçe hiçbir şey eksik kalmayacak.