Berna.Maths
@Bernikookur
Her şeyden biraz eksik,
her şeyden biraz fazla..
arada belki, belki de arafta. .
Hayalden başka gerçeğim olmayacak ama. .
instagram.com/okurgezer.92?ig...
Matematik Öğretmeni
İstanbul
Afyonkarahisar, 1992
440 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
0 verilebilseydi 0 puan vereceğim bir kitaptı..yani bir yayınevi böyle saçma sapan bir kitabı neden yayımlar ki anlamış değilim. Kitabın hem dili çok basit, hem de kitap bir sürü sinkaf ve argo kelime vs içeriyor. Bence olumsuz örnek olabilecek davranışlar ve fiillere de haddinden fazla yer verilmiş, imkanım olsa bu kitabı yasaklatırdım o derece, inşallah kimse okumaz yanlışlıkla. Yazardan! da bir daha kitap almam kesinlikle!!!
Bitti.. boğazımda düğümlerle, gözümde yaşlarla, sanki olaylar gözümün önünde cereyan ediyormuşçasına zihnimde canlananlarla bitti. Uzun zamandır beni bu denli sarsan bir kitap okumamıştım. 1800’lü
Bir birey ne zaman yitirir insanlığını, hayatta bir çok şey yaşayıp, çeşitli deneyimlerinden sonra mı? Sürekli acı çekerek mi ya da hayatta tadılabilecek her zevki tattığında mı? Bu kitaba göre sanırım hayır.. Baş karakterimiz Yozo, etrafında onu seven/sececek bir sürü insan olmasına rağmen çocukluk yaşlarından itiraben hayata tutunamamış bir karakter. Kendisini başından beri diğer insanlarla kıyaslayıp sevilmeyecek biri olarak addedip, değersiz hissediyor. Her şeyi şakaya vurup, insanlara soytarılık yapmazsa kabul görmeyeceğini düşünüyor. Okur olarak siz dahi bu durumun ne denli alçaltıcı bir şey olduğunu hissediyor, Yozo’yla bağ kurup kendinizi ona üzülürken buluyorsunuz.. Evet söylediği bir çok şeyde haklı, insanların içinde tam anlamıyla güvende hissedememesi, kimse tarafından anlaşılmayacağını düşünmesi vs. Fakat yaşama tutunmak veya insanlar arasında kabul görmek için rol yapması konusuna katılmıyorum. Hayatımın hiçbir döneminde ‘mış gibi yapmayı’ sevmeyen biri olarak. Keşke neyse o olmayı başarabilseydi Yozo, farklı bir son okurduk böylelikle.. Yitip gitmesine tanıklık etmezdik.. En nihayetinde savrulup durdu çünkü. Hayır diyemediği, kendi olamadığı bir çok insan ilişkisinde daha da kayboldu.. Kendini öteki hisseden insanların seveceğini düşündüğüm bir kitap.. Çok depresif bir dönemdeyseniz tavsiye etmiyorum ama. İnsan psikolojisine ağır gelebilir zira. Ben son sayfalara kadar ümidimi koruyarak merakla okudum. Japon Edebiyatını ve ‘Ben Roman’ türünü sevenlere naçizane tavsiye..
Ne çok koleksiyon var değil mi hayatımızda göçüp gidenlerden oluşturduğumuz.. Değişen/geçen tek şey yıllar, ya biz bir yerlerden göçüyoruzdur belki birilerinden, ya da birileri ne bileyim bir şeyler bizim ömrümüzden..
•Bazı cümleler vardır çok anlamlılığında kaybolduğunu hisseder insan. Kitap da ismiyle yakalamıştı beni direkt, normalde öykü okumayı sevmem bütünlükten yanayım sanırım biraz. Fakat bu kitap
Her öykü çok tanıdık, her anlatı yanımızdaki yöremizdeki insan yaşantısından örnekler. Çoğunu “aa bu şu değil mi” diye düşünerek okuyorsunuz.
•Sanırım yeryüzünde otuz yılı aşkındır yaşamış olmanın bir getirisi olarak bir şeyleri kabullendiğim evredeyim. Ben hüzün insanıyım biraz.. Hani bir şarkıda geçiyor ya “acıdan geçmeyen şarkılar biraz eksiktir” diye bu cümle sanırım anlatmaya çalıştığım duruma çok yaklaşan bir özet..
•Benim göçüp gidenler’imden de bir koleksiyon çıkar sanırım. Bu yalnızca duygusal ilişkiler bazında bir şey de değil, kimi arkadaşlıklar, kimi yakınlar, kimi çevre vs vs işte..
•Son olarak Dağ filminden bir alıntı yapmak istiyorum: “Kimseyi unutmuyoruz biliyor musun? Çuval gibi sırtımızda taşıyoruz kaybettiklerimizi. hamal gibiyiz oğlum. Şükrediyoruz, küfrediyoruz, sabrediyoruz ama tilki gibi kafamızda dolanıyorlar. Ölen de aynı, terk eden de aynı. İkisini de hayal olarak hatırlıyorsun.”
İnsanın yaşadıklarını, yaşamadıklarını, söylemek isteyip de söyleyemediği şeyleri, söylediklerini, dününü, yarınını içinde bulunduğu anını tekrar gözden geçirmesini sağlayan, neyin gerçek neyin rüya veya kurgu olduğunu sorgulatan satırlar. Bir yandan muazzam bir gerçeklik, samimiyet bulurken satırlarda, bir yandan “acaba bu kısım doğru mu yalnızca böyle mi yazmak istedi yazar” diyerek şüpheye düşüyorsunuz.. Fakat ben uzun zamandır bana bu kadar doğru gelen satırlara rastlamadım, coğrafyanın kader olduğu söylenir fakat bazı yaraların-insan ilişkilerinden alınan yaraların özellikle- dili de, dini de ırkı da yoktur bunu bir kez daha anlamış oldum. Yazardan ilk kitabım ve son olmayacağına eminim, sepetimdeki kitaplar için sponsor bulmam gerekiyor yalnızca
Keyifli okumalar dilerim
